Zoals elk onderdeel van de maatschappij werd het Duitse onderwijssysteem na Hitlers machtsovername ook binnen korte termijn ‘genazificeerd’. Tevens werd er tijdens Hitlers machtsperiode een aantal nieuwe vormen van onderwijs geïntroduceerd met als doelstelling het opleiden van leerlingen tot de toekomstige (politieke en militaire) leiders binnen de nationaalsocialistische staat. Drie soorten scholen hadden dit doel: de Adolf Hitler-Schulen (AHS), de Nationalpolitische Erziehungsanstalten (Napolas) en de Ordensburgen. De Adolf Hitler-Schulen stonden onder controle van de Hitlerjugend en de andere twee scholen werden geleid door de NSDAP. Met name op de Napolas, en in mindere mate op de Ordensburgen, had de SS een grote invloed.
De Napolas waren politieke opvoedingsinstituten van de NSDAP die het opleidingsniveau van de oude Pruisische militaire academies in ere moesten herstellen. Drie van deze opleidingsinstituten werden voor het eerst opgericht in 1933 onder leiding van August Heißmeyer. In 1938 zouden er drieëntwintig Napolas opgericht zijn, waaronder vier in Oostenrijk en één in Sudetenland. Studenten werden geworven uit de Hitlerjugend en de toelatingseisen waren erg streng. Ook het slagingspercentage was laag. De Napolas kwamen onder direct toezicht te staan van de Dienststelle SS-Obergruppenführer Heißmeyer, één van de twaalf hoofdbureaus van de SS. Naast de nazi-ideologie werd de SS-ideologie van moed, eer en trouw nauw verweven in het onderwijsprogramma van de Napolas. De schoolhoofden van de Napolas werden geleverd door de SS, net als het grootste gedeelte van het lerarenkorps. Door de grote invloed van de SS op de Napolas had men de mogelijkheid om officieren te werven voor voornamelijk de Waffen-SS. Veel van de geslaagden dienden tijdens de Tweede Wereldoorlog in één van de krijgsmachtonderdelen van het Derde Rijk.
De Ordensburgen waren nog meer elitair dan de Napolas. Alleen de meest fanatieke jonge nationaalsocialisten werden hier opgeleid tot de toekomstige leiders van de nazi-partij, de SS en de Duitse krijgsmachtonderdelen. De Ordensburgen waren kastelen die hun naam te danken hadden aan de Middeleeuwse kastelen die gebouwd waren door ridders van de Teutoonse Orde. In de Ordensburgen, waarvan Vogelensang en Sonthoven de bekendste waren, heerste een esoterische sfeer en werden de studenten onderworpen aan een zware militaire training. Het percentage geslaagden lag wegens de zwaarte van de opleiding erg laag. Ook hier dienden veel afgestudeerden tijdens de oorlogsjaren in één van de Duitse krijgsmachtonderdelen.
