Hoeveel slachtoffers Auschwitz exact heeft gemaakt, is moeilijk vast te stellen. De SS’ers hebben slechts 400.000 gevangenen geregistreerd, waarvan meer dan 50% is gestorven. De grote meerderheid is echter nooit geregistreerd. In de meeste gevallen werd 70 tot 75% van elk transport onmiddellijk vergast en gecremeerd. In recente publicaties schat men dat ongeveer 1,1 miljoen Joden, 70.000 Polen, 20.000 zigeuners, 10.000 Sovjetkrijgsgevangenen en meer dan 10.000 gevangenen van andere nationaliteiten in Auschwitz zijn omgekomen.
Alle gevangenen worden zonder uitzondering herdacht en geëerd in de plaats van herdenking die het voormalige Konzentrationslager Auschwitz nu is. In 1947 besloot de Poolse regering in het basiskamp een herinneringscentrum en een museum te vestigen. Het kampcomplex was toen in ernstig verval. Veel mensen uit de buurt braken de barakken af, omdat ze het hout konden gebruiken voor hun eigen huizen. Na de beslissing van het Poolse parlement veranderde er weinig. Het duurde nog jaren eer de terreinen van Auschwitz en Birkenau op een goede manier onderhouden en verzorgd werden.
In 1967 werd in Birkenau een internationaal monument voor de slachtoffers onthuld, terwijl in de daaropvolgende jaren de landen die burgers in Auschwitz hadden verloren, de kans kregen een nationaal paviljoen in één van de voormalige barakken op te richten. In 1979 nam de UNESCO het Auschwitz-Birkenau-concentratiekamp op bij het werelderfgoed. Een aantal barakken is te bezichtigen in de staat zoals ze in 1945 werden aangetroffen; in andere barakken zijn grote vitrines te vinden die een beeld geven van de voorwerpen die allemaal bij de bevrijding achtergebleven zijn.
