Post, Johannes

Op 10 mei 1940 overschreden Duitse troepen de Nederlandse grens. In de ochtend van diezelfde 10 mei zag Johannes de eerste Duitsers het dorp binnenkomen. Johannes wilde zich met twee andere boeren als vrijwilliger in het Nederlandse leger aanmelden, maar zag daarvan uiteindelijk toch af. Vijf dagen later was de bezetting een feit. Dat Johannes (zoals velen beweren) een verzetsman was van het eerste uur, is niet helemaal waar. Zijn eerste ‘verzetsdaden’ uitten zich in het weigeren om de inkomstenbelasting te betalen en verzet tegen de verplichte veeregistratie in september 1940. Waarschijnlijk had Johannes de tijd nodig om zich op de nieuwe situatie in te stellen. Eén ding doorzag hij toen nog niet, namelijk het Duitse plan ten opzichte van de Nederlandse Joden. Zo vermeldt de geschiedenis ook dat Johannes - waarschijnlijk zonder verzet - de verplichte Ariërverklaring voor het gemeentebestuur heeft ingevuld, wat trouwens de meeste gemeenteambtenaren in die tijd deden. Verder heeft Johannes in de eerste twee jaar van de bezetting zich rustig gehouden. In Drente voelde men de harde hand van de overheerser in dit stadium van de oorlog lang niet zo sterk als in de grote steden.

Op 30 april 1942 moesten de Nederlandse Joden verplicht een gele ster dragen met het opschrift "Jood". Hieruit vloeiden tal van gevolgen voort. Het leverde Johannes de eerste onderduiker op: Arnold Douwes, een zoon van een dominee. Deze man trad provocerend op door zich in mei 1942 in het openbaar te vertonen met een Jodenster. Door dat voorval wilde de Sicherheitspolizei hem arresteren, maar door te verhuizen wist hij aan zijn arrestatie te ontkomen. In de herfst van datzelfde jaar ging Johannes een paar dagen op bezoek bij zijn broer Marinus, die in Kampen woonde. Dat bezoek betekende voor Johannes een grote verandering. Hij maakte kennis met meerdere ondergedoken Joden. Tevens mocht hij van zijn broer Marinus een revolver uitkiezen. Dit was voor Johannes het begin van het gewapende verzet.

Definitielijst

Ariërverklaring

Verklaring die Duitse ambtenaren en later ook andere groepen in de door Duitsland bezette gebieden moesten tekenen. Een niet-jood verklaring.

Jodenster

Davidster op een gele ondergrond die in Nazi-Duitsland en de bezette gebieden tijdens WO II door de Joden moest worden gedragen.