Zelfs ruim zestig jaar na de ineenstorting van het Derde Rijk roept de naam van de stad Dachau nog steeds de herinnering op aan het beruchte concentratiekamp dat hier gedurende de periode 1933-1945 gevestigd was. Gevangenen van meer dan dertig verschillende nationaliteiten werden ondergebracht in dit kamp. Velen stierven door de slechte leefomstandigheden. Ook een groot aantal Nederlanders zat gevangen in het kamp omdat ze verzet gepleegd hadden tegen de Duitse bezetter.
In dit artikel zal de geschiedenis van het kamp - van 1933 tot 1945 - aan bod komen, maar ook wat er na de oorlog in het kampcomplex gebeurde wordt behandeld. Ter aanvulling van deze chronologische beschrijving van de kampgeschiedenis worden de medische experimenten, de gaskamer en de gevangenen besproken.
Na de oorlog is concentratiekamp Dachau niet alleen berucht geworden vanwege de slechte levensomstandigheden in het kamp, maar ook door een drietal vrij omstreden onderwerpen. Allereerst ontstond er na de oorlog grote onduidelijkheid over de vraag of één van de gaskamers in het kamp bedoeld was om mensen te vermoorden en of in deze ruimte ook daadwerkelijk wel mensen vergast zijn. Ook de omvang van de oorlogsmisdaad die de Amerikanen pleegden op de bevrijdingsdag van het kamp en het Malmédy-proces dat na de oorlog in het kamp plaatsvond, zijn tot op de dag van vandaag controversiële onderwerpen. De onduidelijkheid rond de gaskamer krijgt speciale aandacht in dit artikel. Het Malmédy-proces wordt zeer beknopt behandeld en een korte beschrijving van het bloedbad in KZ Dachau is te vinden in een apart artikel.
