Seyss-Inquart, Arthur

Neurenberg

Samen met 21 andere hooggeplaatste nazi’s stond Seyss-Inquart terecht voor het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg, dat plaatsvond van 20 november 1945 tot 1 oktober 1946. Alle vier de aanklachten werden hem ten laste gelegd. Dat waren: “1. Samenzwering tot het voeren van een agressieoorlog ofwel misdaden tegen de vrede; 2. Het voeren van een agressieoorlog; 3. Oorlogsmisdaden en 4. Misdaden tegen de menselijkheid”. Tijdens de verhoren verschuilde hij zich meermaals achter het argument dat hij geen verantwoordelijkheid droeg voor een hem ten laste gelegde misdaad, omdat deze niet in zijn opdracht was uitgevoerd, maar bijvoorbeeld in het geval van de executies van gijzelaars door de Sicherheitspolizei direct opgelegd was door een Führerbefehl waarop hij geen invloed had.

Ook wat betreft de deportaties van de Joden hield Seyss-Inquart het tribunaal voor dat dit een zaak was van de SS en dat hij er zelfs niet van op de hoogte was dat Joden systematisch uitgeroeid werden in Auschwitz. Een bewering die gezien zijn betrokkenheid bij de maatregelen tegen de Joden en zijn hoge positie onwaarschijnlijk is, zo vonden ook de rechters. Seyss-Inquarts bewering dat hij van mensen die hij voor nader onderzoek naar Auschwitz gestuurd had, vernam dat de Joden het er redelijk goed hadden en dat hij dacht dat ze na de oorlog ergens anders gevestigd zouden worden, werd niet geloofd op grond van het bewijsmateriaal en zijn officiële functie.

In zijn slotverklaring van 31 augustus 1946 benadrukte hij dat hij geen beul of opzettelijke plunderaar was, zoals de Sovjetaanklager had beweerd. “Mijn geweten is zuiver in die zin dat de levensomstandigheden van de Nederlanders in de periode waarin ik er verantwoordelijk voor was – tot aan medio 1944 – beter waren dan tijdens de Eerste Wereldoorlog toen het land niet bezet was, noch onderhevig aan een blokkade. Dit wordt gestaafd door de huwelijks- en geboortestatistieken en de sterfte- en ziektecijfers. Het kan zeker ook worden toegeschreven aan de effecten van een aantal maatregelen die ik heb ingesteld, zoals bijvoorbeeld een uitgebreide ziektekostenverzekering, toeslagen voor getrouwde stellen en kinderen, progressieve tarieven voor de inkomstenbelasting enzovoorts.” De deportaties van de Joden schenen hem gerechtvaardigd, want, zo beweerde hij, “dergelijke deportaties treffen vandaag de dag meer dan 10 miljoen Duitsers die al eeuwenlang in hun thuislanden verblijven.” Daarbij onderkende hij het feit dat deze Duitsers geen slachtoffer waren van een systematisch vernietigingsprogramma, maar van geforceerde emigratie die ook door nazi-Duitsland was toegepast om Volksduitsers de plek in te laten nemen van niet-Arische volken.

Hij sloot zijn slotverklaring af met een verklaring over zijn houding die hij, zo vond hij, Hitler schuldig was. Voor hem bleef Hitler “de man die Groot-Duitsland tot een feit maakte in de Duitse geschiedenis. Ik heb deze man gediend. En nu? Ik kan heden niet roepen: ‘Kruisigt hem’ omdat ik gisteren ‘Hosanna’ riep. […] Mijn laatste woord is het principe van waaruit ik altijd heb gehandeld en dat ik tot mijn laatste ademtocht trouw zal blijven: ‘Ik geloof in Duitsland.’”

Het tribunaal erkende dat Seyss-Inquart niet voor alle misdaden die onder zijn invloed gepleegd waren direct verantwoordelijk was en erkende dat hij sommige misdaden, zoals het uitvoeren van Hitlers Nero-bevel, heeft kunnen voorkomen. Toch concludeerden de geallieerde rechters dat hij “van alles op de hoogte, een willige medeplichtige was aan oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid, begaan tijdens de bezetting van Nederland.” Hij werd op grond van meerdere misdaden die onder zijn invloed of in zijn opdracht in Oostenrijk, Polen en Nederland gepleegd waren schuldig bevonden aan de punten 2, 3, 4 en tot de dood door ophanging veroordeeld. De executie werd op 16 oktober 1946 uitgevoerd in de gevangenis in Neurenberg. Om 2:57 uur verklaarden de artsen dat bij de voormalige rijkscommissaris ‘de dood was ingetreden’.

Processtukken

- Verhoor Seyss-Inquart 1
- Verhoor Seyss-Inquart 2
- Verhoor Seyss-Inquart 3
- Slotverklaring Seyss-Inquart
- Vonnis Seyss-Inquart

Definitielijst

Eerste Wereldoorlog
Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. Italië en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.
Groot-Duitsland
Een Duitsland met zodanige grenzen dat alle Duitssprekenden binnen die grenzen kunnen wonen. Streven van de Nazi-partij.
nazi
Afkorting voor een nationaal socialist.
Oorlogsmisdaden
Misdaden die in oorlogstijd worden begaan. Vaak betreft het hier misdaden van militairen ten opzichte van burgers.
rijkscommissaris
Titel van onder andere Arthur Seyss-Inquart, de hoogste vertegenwoordiger van het Duitse gezag tijdens de bezetting in Nederland.

Pagina navigatie

Afbeeldingen


Seyss-Inquart betreedt de rechtszaal in Neurenberg.
(Bron: USHMM)


Seyss-Inquart spreekt met medeaangeklaagde Wilhelm Frick in Neurenberg.
(Bron: USHMM)

Bekijk video
Bekijk video

Video-opname van Seyss-Inquart in Neurenberg.
(Bron: RobertHJacksonCenter)

Informatie

Artikel door:
Kevin Prenger
Geplaatst op:
13-08-2008
Laatst gewijzigd:
20-08-2012
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

Categorieën


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.