Bf 109, Messerschmitt

Messerschmitt Bf 109G "Gustav"
De "Gustav"was het volgende succesnummer uit de 109-stal. De Gustav is de meest gebouwde versie, met de meeste aanpassingsmogelijkheden. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog waren meer dan 24000 exemplaren gebouwd, waarvan 14000 in 1944 alleen al. Dit type is dan ook voor de meest uiteenlopende doelen ingezet. De Bf 109G kwam in operationele dienst vanaf 1942.
De Gustav is ontwikkeld uit de Bf 109F, waarbij een DB 605 motor met 1450 pk vermogen werd gebruikt, een drukcockpit voor operaties op grote hoogte werd aangebracht en het landingsgestel werd versterkt. Door de krachtiger motor kreeg de neus ook een iets andere vorm.
Met deze versie kwam men ook gelijk aan de grensmogelijkheden van het Bf 109-ontwerp. Hoewel de snelheidstoename nog aanzienlijk was, werd de handelbaarheid van het toestel bij hoge snelheid almaar slechter. Dat het toch nog een succesvol toestel is geworden, heeft voornamelijk te maken met de productieproblemen die men bij de Focke Wulf Fw 190 ondervond.

Naast de productie bij Messerschmitt zelf werd dit type ook gebouwd in Roemenië, Hongarije, Tsjechië en Spanje. Als exportproduct kent de G de volgende landen (export en licentiebouw): Bulgarije (145), Kroatië (onbekend aantal), Finland (162), Hongarije (+360), Italië (129), Japan (2), Roemenië (152), Slowakije (30), Spanje (25) en Zwitserland (14).
De Finse Me 109's waren van het type G-2 en G-6. De G-2 toestellen kwamen in maart en mei 1943 aan en werden in dienst gesteld onder de kentekens MT-201 t/m MT-230. Om verliezen te vervangen zijn later nog meer G-2's ontvangen in totaal 48 met kentekens tot MT-248. De toestellen werden in 1944 gedeeltelijk vervangen door G-6 toestellen. Hiervan werden er in totaal 109 ontvangen welke werden ingeschreven onder registratie MT-401 t/m MT-514. De Finse toestellen hebben zowel tegen Sovjetjagers als later tegen Duitse jagers gevochten voornamelijk bij de eenheden Lentolaivue 34 en HLeLv 24 en hebben in totaal zeker 663 vijandelijke toestellen neergehaald.

Technische gegevens:

	Model:	Messerschmitt Bf 109 G-6
	Taak:	Jachtvliegtuig
	Bemanning:	1
	Afmetingen:	Spanwijdte: 9,92 m Vleugeloppervlakte: 16,17 m2 Lengte: 9,04 m Hoogte: 2,59 m
	Prestaties:	Max. snelheid: 623 km/u Plafond: 11600 m Bereik: 1000 km met afwerpbare brandstoftank
	Gewicht:	Leeggewicht: 2676 kg Max. Gewicht: 3402 kg
	Motor:	Daimler Benz DB 605A-1 met een vermogen van 1475 pk
	Bewapening:	Twee 13 mm MG 131 machinegeweren boven in de neus en een 20 mm MG 151/20 kanon vurend door de schroefas
	Productie:	ca. 24000 Bf 109G's totaal

Ook van de Bf 109G is weer een groot aantal versies ontwikkeld. Een samenvatting:
G-0: Van deze voorserie werden 12 exemplaren gebouwd. De productie begon in de zomer van 1941. Deze serie werd hierdoor nog met de DB 601E motor uitgerust en kreeg dezelfde bewapening als de Bf 109F-4.
G-1: Dit was de versie uitgerust met de DB 605A-1 of DB 605B-1 motor en met twee 7,92 mm MG17 mitrailleurs op de neus en één 20 mm MG 151/20 kanon in de holle schroefas. Vanaf maart 1942 bereikten de eerste exemplaren de Jagdgeschwader.
Hier is ook een G-1/Trop versie van uitgebracht waarbij de twee 7,92 mm mitrailleurs
waren vervangen door twee 13 mm MG131 mitrailleurs vanwege de grotere betrouwbaarheid. Door aanbrengen van deze wapens, ontstonden er op de motorkap twee kenmerkende bobbels. Hoewel de vuurkracht hierdoor danig werd vergroot, hadden de bobbels als nadeel dat het, al beperkte uitzicht bij het taxiën op de grond, nog verder werd beperkt.
G-2: Is gelijk met de G-1 ontwikkeld, maar was iets eerder klaar omdat hier de drukcockpit was weggelaten.
G-3: Gelijk aan de G-1, maar met een andere radio.
G-4: Gelijk aan de G-2, maar met de radio van de G-3.
G-5: Als de G-1/Trop, maar met een DB 605 AS motor met een vermogen van 1200 pk.
Naast de al bij de F-versie genoemde Rüstsätze, werden er bij de Gustav ook andere aanpassingsversies mogelijk, de zo genaamde Umrüst Bausätze. De bekendste zijn:
U2: Een houten staartstuk om het toestel lichter te maken
U4: Een half intrekbaar staartwiel
/N: Een FuG350 Naxos Z radar voor het opsporen van bommenwerpers.
G-6: Deze versie kwam in productie vanaf herfst 1942. De drukcabine was weggelaten en in de holle schroefas werd een 30 mm MK 108 kanon aangebracht. De propeller werd aangedreven door een nieuwe DB-602AM motor met een vermogen van 1475 pk.
G-8: De G-7 is nooit geproduceerd en de G-8 werd de verkennerversie ontwikkeld uit de G-6. Als aandrijving werd gebruik gemaakt van een DB 603A-1 of 603AS motor en het toestel was slechts bewapend met één 30 mm MK 108 kanon.
G-10: Deze versie was bedoeld als massaproductiemodel. Als basis koos men voor de G-6 met een DB605D opgevoerde motor met een vermogen van 1850 pk. De G-10 kwam vanaf het voorjaar van 1944 in operationele dienst en was bewapend met een 30 mm of een 20 mm kanon en twee 13 mm mitrailleurs. Met 685 km/u was dit de snelste Me 109.
G-12: Dit was een uit de G-1, G-5 en G-6 ontwikkelde tweepersoons trainerversie.
G-14: Vanaf 1944 zou de industrie zich gaan toeleggen op de productie van de nieuwe Me 109K, maar tot de Introductie hiervan werd de G-14 geproduceerd. Het was een G-10 met een DB605AM motor.
G-16: Dit werd de laatste Gustav, ontwikkeld uit de G-14 maar met een DB605D motor.