Onder de nieuwe specificatie T.23/31, waarbij vooral de onderste vleugel werd aangepast, ontstond de DH 82 Tiger Moth Mk I. Het was een voor die tijd typische combinatie van hout, linnen en metaal.
Het eerste exemplaar vloog op 26 oktober 1931 en hierna volgden 35 exemplaren, die werden geleverd aan de No 3 Flying School en Central Flying school van de RAF.
Twee speciale exemplaren werden uitgerust met drijvers en geleverd aan het Marine Aircraft Experimental Establishment te Felixtowne.
Technische gegevens:
| Model: | De Havilland DH82 Tiger Moth Mk I | |
| Taak: | Trainer | |
| Bemanning: | 2 | |
| Afmetingen: | Spanwijdte: 8,94 m Vleugeloppervlak: 22,20 m2 Lengte: 7,29 m Hoogte: 2,67 m | |
| Gewicht: | Leeggewicht: 488 kg Max. Gewicht: 828 kg | |
| Prestaties: | Max. snelheid: 175 km/u Kruissnelheid: 137 km/u Plafond: 5180 m | |
| Motor: | Een Gypsy Major III motormet een vermogen van 120 pk | |
| Bewapening: | geen | |
| Productie: | 104 |
Het succes van de Tiger Moth bleek al snel door de buitenlandse interesse. Noorwegen verkreeg de licentierechten voor 17 exemplaren, Zweden bouwde er drie, Denemarken kocht er 5, Perzië 20, Portugal 11 en Zweden ook 11.
De Havilland DH82A, Tiger Moth Mk II
Met een verbeterde motor volgde volgens specificatie T.26/33, de meest geproduceerde versie, de DH 82A Tiger Moth Mk II. Het toestel verschilde van haar voorganger in de sterkere motor en het gebruik van meer hout als overtrek in plaats van linnen.
De achterste cockpit kon worden afgedekt, speciaal voor het trainen in instrumentvliegen.
Alleen al tussen november 1934 en januari 1935 werden 50 exemplaren geleverd.
Buitenlandse leveringen volgden snel aan Brazilië (12), Denemarken (9), Noorwegen (inclusief 20 in licentie), Perzië (69), Portugal (110, waarvan 91 in licentie) en Zweden (inclusief 20 in licentie).
In die tijd hadden vele producenten van vliegtuigen in Groot-Brittannië, hun eigen vliegscholen en deze werden dan ook volop voorzien van dit toestel. Toen deze vliegscholen in 1939 dicht gingen werd de vliegopleiding voortgezet volgens het Empire Air Training Scheme, dat voorzag in vele vliegscholen in alle bij het Gemenebest aangesloten landen.
Totaal gingen 113 Tiger Moth's naar de Royal Navy als trainer bij de Fleet Air Arm (FAA). Dit waren alle voormalige RAF toestellen. De eerste werden in september 1939 geleverd en vielen onder No 780 Squadron. Diverse FAA squadrons gebruikten het toestel over nagenoeg de gehele wereld.
Technische gegevens:
| Model: | De Havilland DH82A Tiger Moth Mk II | |
| Taak: | Trainer | |
| Bemanning: | 2 | |
| Afmetingen: | Spanwijdte: 8,94 m Vleugeloppervlak: 22,20 m2 Lengte: 7,29 m Hoogte: 2,67 m | |
| Gewicht: | Leeggewicht: 506 kg Max. Gewicht: 828 kg | |
| Prestaties: | Max. snelheid: 175 km/u Kruissnelheid: 145 km/u Plafond: 4724 m Bereik: 459 km | |
| Motor: | Een Gypsy Major III motor met een vermogen van 130 pk | |
| Bewapening: | er zijn 1500 sets aangemaakt voor bommen onder de Tiger Moth, per Tiger Moth konden acht bommen van 9 kg worden meegevoerd, deze optie is niet operationeel toegepast | |
| Productie: | 7058 |
De enige werkelijke oorlogsvluchten die zijn uitgevoerd met de Tiger Moth, vonden plaats in 1939. Op 17 september was A-flight van het British Expeditionairy Force Communications Squadron (werd later omgevormd tot No 81 Squadron) naar Frankrijk gestuurd en heeft daar verbindingsvluchten uitgevoerd. Tijdens de evacuatie bij Duinkerken werden de overgebleven toestellen teruggetrokken naar Engeland. In december 1939 zijn nog zes squadrons met Tiger Moth's ingezet voor anti-U-Boot operaties langs de Britse kusten, maar deze hebben nagenoeg geen actie gezien. In het Verre Oosten heeft No 224 squadron met de Tiger Moth nog als ambulance gevlogen, waarbij de kleine bergruimte achterin het toestel geschikt werd gemaakt voor gewondentransport.
