Liz Seiker, Freds levensreis

Wreedheden

Een voorbeeld van het soort gruwelijk en onverdedigbaar gedrag dat werd vertoond door de Japanners deed zich voor op een dag toen het de beurt was aan Fred om op weg te gaan naar de Japanse keuken hut om te proberen nog iets eetbaars te vinden voor zijn groep. Het was bekend geworden dat een kleine zending van het Rode Kruis met eten voor de krijgsgevangenen was aangekomen in het kamp. Deze zeldzame Rode Kruis zendingen, bestemd voor de gevangenen, werden steeds maar weer ingepikt door de Japanners voor eigen gebruik.

Fred slaagde erin het kook huis veilig te bereiken en vond daar een kleine kist met blikken fruit. Hij nam er een blik uit. Toen hij het kook huis verliet, werd hij plotseling geconfronteerd met een Japanse bewaker die hem in zijn kruis trapte en hem met zijn geweerkolf in zijn borst ramde. Fred werd geschopt en opgepord met de bajonet op weg naar het wachthuis waar verschillende bewakers hem bewerkten tot hij half bewusteloos viel. De Japanse commandant kwam er toen bij, goot een emmer water over Fred en vertelde hem in gebroken Engels dat hij een verschrikkelijke misdaad had begaan door eigendom van Keizer Hirohito te stelen. Fred probeerde de commandant duidelijk te maken dat hij geen dief kon zijn als het blik eigendom van de gevangenen was. De commandant accepteerde deze logica niet en zei dat deze overtreding een misdaad was die met de dood bestraft moest worden. Het vonnis zou bij zonsopkomst voltrokken worden.

Hij werd naar een boom, tien meter voor het wachthuis gebracht en was met handen en voeten aan de stam vastgebonden en een houten emmer met water werd op de grond voor hem neergezet. Na nog een paar klappen in zijn gezicht werd hij alleen gelaten. Dit soort marteling is pervers en verschrikkelijk. Er blijven geen fysieke merktekens van over, maar de geestelijke marteling is onbeschrijfelijk omdat je verstand je vertelt dat, terwijl je tegen die boom gebonden staat, er bij zonsopgang abrupt een einde aan je leven gemaakt zal worden. Ofschoon er toch in een klein hoekje van je hersens een plekje is, dat je voorhoudt dat de veroordeling door de commandant alleen uitgesproken is om je psychisch te martelen. Fred kwam weer bij kennis in de hut van de krijgsgevangenen terwijl een van zijn makkers probeerde hem wat water te laten drinken. Dit soort van martelingen was dagelijkse kost langs de gehele spoorlijn. Spoedig na deze ervaring was hij weer terug aan de spoorweg om rails te leggen en lange spijkers in de houten bielzen te slaan.

Bovenop de martelingen bestond er de voortdurende dreiging van de dood door de totale afwezigheid van medische behandeling voor de vele verschillende ziektes waaronder de gevangenen te lijden hadden. Krijgsgevangenen die aan de Burma-Siam Spoorweg moesten werken, hebben hun leven lang moeten lijden aan problemen met hun gezondheid door gebrek aan een behoorlijke behandeling.

Fred heeft aan menige ziekte geleden; daardoor hebben de nawerkingen van enige daarvan voor de rest van zijn leven hun sporen nagelaten. De ziektes waaraan hij heeft geleden zijn ondervoeding, chronische dysenterie, malaria (waarvan ťťn aanval op het kantje was), pellagra, beriberi, en een kleine tropische zweer aan zijn linker onderbeen die wonderlijk genoeg genas. Hij beweert dat deze is genezen door onbeweeglijk in de rivier te gaan staan en de visjes het geÔnfecteerde vlees weg te laten knabbelen. Deze behandeling was alleen mogelijk wanneer de zweer in het vroege stadium verkeerde. In de meerderheid van de gevallen verdiepte de wond zich snel tot op het bot. De behandeling om aangetast vlees en pus te verwijderen werd uitgevoerd door de hospik door met een aangescherpte lepel de wond schoon te schrapen terwijl kameraden de patiŽnt vast hielden. Als de infectie te ver was voortgeschreden voor deze behandeling dan moest het aangetaste lichaamsdeel worden geamputeerd. Dit werd met een handzaag gedaan en zonder verdoving!

Misschien was cholera wel de meest gevreesde ziekte en Fred maakte dat eens mee in een van zijn kampen. In de loop van een nacht vulden de hutten zich met doden en stervenden. De Japanners waren doodsbenauwd voor deze ziekte en trokken zich haastig terug op een veilige afstand, nadat ze de toegang van het kamp hadden gebarricadeerd met rollen prikkeldraad. De gevangenen werd opgedragen de doden te verbranden en niet te begraven. Cholera slaat plotseling toe en is fataal zonder de juiste medicatie. De medische uitrusting van de krijgsgevangenen bevatte niet eens een aspirientje. In combinatie met ondervoeding was de totale vernietiging verschrikkelijk. Je kon ís morgens relatief gezond zijn en tegen de avond dood zijn. Zodra uitdroging de overhand kreeg stond je plaats op de brandstapel onafwendbaar vast. Fred maakte deel uit van het team dat de lichamen van zijn vrienden op de brandstapel plaatste. Dit was een voortdurende operatie, het klokje rond, 24 uur per dag ononderbroken. Het was macaber en afschrikwekkend in het begin. Lichamen gingen plotseling overeind zitten of strekten onverwacht met een ruk een arm of een been uit. Maar zelfs deze verschrikking werd spoedig routine. De cholera epidemie verdween even plotseling als ze was opgetreden.

Na een ongelooflijke korte bouw tijd van slechts 16 maanden ontmoetten de twee secties vanuit Siam [het huidige Thailand, red.] en Birma elkaar binnen de grens van Siam, in oktober 1943. Daarna werd de groep van Fred naar het kamp in Kanchanaburi teruggebracht om te worden gehergroepeerd met de overige krijgsgevangenen en om elders te werk gesteld te worden in andere gebieden in de South Pacific, ook in Japan. Degenen die naar Japan werden gestuurd, werden ingescheept op de beruchte hellevaarten in onbeschrijfelijke condities. Van de 15.500 geallieerde krijgsgevangenen die rond deze periode werden verscheept, kwamen er rond de 11.000 om door aanvallen door de geallieerde marine. De Japanse transportschepen met de krijgsgevangenen, voerden niet de bijbehorende seinen en tekens, zoals voorgeschreven door de Conventie van GenŤve, die aan moesten geven dat de krijgsgevangenen zich aan boord bevonden.

Fred werd ingedeeld bij een kleine groep die voortdurend reparaties moest uitvoeren aan het spoor en aan de bruggen in het noorden van Siam [het huidige Thailand, red.]. Deze groepen waren klein en verbleven nooit erg lang in een plaats. Vaak bestonden hun kampen uit een kleine open plek in het oerwoud of, wanneer ze geluk hadden, uit een vervallen en verlaten kamp. Gedurende het voorjaar van 1945 moest Fred tunnels graven in de hellingen van de heuvels. Deze tunnels werden door de Japanners gebruikt om munitie in te bewaren voor het front in Birma en waren verbonden met de spoorweg door middel van smalspoor. Fred en zijn kameraden vonden het verbazingwekkend dat de Japanners het blijkbaar onbelangrijk vonden dat de krijgsgevangenen op de hoogte waren van deze opslagplaatsen. Maar de reden van die onbezorgdheid werd naderhand duidelijk. In een klein kamp iets ten zuiden van de ĎThree Pagodas Passí kreeg zijn groep de opdracht om een diepe en brede geul te graven. Toen ze bij de Koreaanse bewakers trachtten uit te vissen waarvoor de geul gegraven moest worden, werd hun uitgelegd dat deze een tank val was voor geallieerde tanks. Fred koesterde de verdenking dat dit niet de ware bedoeling was. Later opgedoken bewijs bevestigde zijn achterdocht toen vaten met benzine werden aangetroffen en er schriftelijke orders werden gevonden van het Japanse Oppercommando om de gevangenen in de geul bijeen te drijven, hen te doden en de lichamen te overgieten met de brandstof en hen te verbranden. Daarna moest de geul dichtgegooid worden. De krijgsgevangenen zouden van de aardbodem verdwenen zijn zonder een spoor na te laten.

Definitielijst

bajonet
Steekwapen dat voor man-tot-man gevechten op het geweer geplaatst kan worden.
Conventie van GenŤve
De verzamelnaam voor vier verdragen die in Geneve zijn geformuleerd en die, onderdeel uitmakend van het internationaal recht, de rechtsregels bepaalt voor oorlogstijd. Deze verdragen hielden zich onder andere bezig met de behandeling van oorlogsslachtoffers en gewonde soldaten, de erkenning van het Rode Kruis als beschermd orgaan in oorlogstijd, rechtsregels bij oorlogen op zee, bescherming van krijgsgevangenen en burgers in oorlogstijd.
Siam
Benaming van Thailand.

Pagina navigatie

Informatie

Vertaald door:
Fred Bolle
Geplaatst op:
09-05-2013
Laatst gewijzigd:
04-06-2017
Opmerkingen? Spelfouten?
Geef ons uw feedback!

CategorieŽn


Deze website is een initiatief van STIWOT Alle rechten voorbehouden © 2002-2018
Hosted by Vevida. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright.