Hitler, Adolf

LET OP: dit artikel wordt momenteel herschreven.

De partijdagen op 3 en 4 juli 1926 in Weimar waren een demonstratie van eendrachtige trouw aan de leider. De dag bestond uit toespraken, rituelen en marsen. Het aantal deelnemers werd geschat op 8.000, waaronder 116 SS-ers. Het was de eerste keer dat de Schuts Staffel, de beveiligingsdienst die was opgericht in april 1925 en was voortgekomen uit Hitlers persoonlijke lijfwacht, de Stosstrup Adolf Hitler, zich in het openbaar vertoonde. Ook voor het eerst te zien was de zogeheten ‘bloedvlag’, de vlag die in 1923 in het voorste gelid was gedragen bij de mars naar de Feldherrnhalle. Nu werd hij overhandigd aan de SS, als teken dat Hitler zijn zegen gaf aan de nieuwe elite-organisatie.

Hitler was een perfect toneelspeler. Zeker tijdens bijeenkomsten, vergaderingen en partijdagen ensceneerde hij bijna alles. Zoals de verlate komst, de zorgvuldige opbouw van zijn toespraken, het beeldende woordgebruik, de bijbehorende gebaren en de lichaamstaal. Zijn natuurtalent als spreker verbeterde hij nog met allerlei voordrachtstechnieken. De pauze aan het begin zodat de spanning geleidelijk aan steeg, de trage en soms aarzelende start, uitgesproken passages die weer gevolgd werden door een goed getimede vertraging om duidelijk te maken waar het allemaal om ging, theatrale handgebaren als zijn stem luider werd en sarcastische grappen over zijn politieke tegenstanders. Ook zijn kleding was altijd op de situatie afgestemd. Als hij voor zijn aanhangers sprak droeg hij zijn lichtbruine uniform, de band om zijn arm met het hakenkruis erop, de riem diagonaal vastgegespt over zijn rechterschouder en kniehoge leren laarzen. De aanwezigen vonden deze optredens prachtig en overal kreeg hij ovationele reacties.

Tijdens latere bijeenkomsten begon hij het jodendom vaker en explicieter aan te vallen en het anti-semitisme leek toen een automatisch ritueel te worden. Zijn pathologische jodenhaat verminderde niet. “De jood is en blijft onze vijand van het leven”, zo stelde hij in februari 1927 in de Völkischer Beobachter nog eens vast. Vanaf die tijd had hij het ook steeds vaker over het probleem van ‘leefruimte’ en over de ‘grondpolitiek’. Hij was er namelijk van overtuigd dat de economische problemen van Duitsland het best konden worden opgelost door de verwerving van land en grond en de enige manier waarop het Duitse volk zijn ruimtegebrek kon bestrijden, was door machtig genoeg te worden om geweld te kunnen gebruiken. Om dit echter te verwezelijken had hij, zo beklemtoonde Hitler herhaaldelijk, blinde gehoorzaamheid en onvoorwaardelijke trouw van de volgelingen nodig. Geen enkele andere politicus beschikte over een ‘visie’ die zo innerlijk samenhangend, soms eenvoudig en alomvattend was als die van Hitler. Door zijn onnavolgbare vermogen mensen te bespelen en te mobiliseren door hen simpele zwart-wit keuzes aan te bieden en zijn eigen overtuigende geloof daarin, kwamen in hem de propagandist en ideoloog samen. Zijn heilige geloof dat de gehele geschiedenis als ‘rassenstrijd’ moest worden opgevat en dat Duitsland de ‘missie’’ had Lebensraum te veroveren om tegelijk ‘voor eens en voor altijd’ de macht van de joden te vernietigen, waren belangrijke drijfveren voor hemzelf.

Definitielijst

hakenkruis

Een door Adolf Hitler ingevoerd symbool voor het nationaal-socialisme. Van oorsprong is het een oud symbool voor vuur en zon.

Lebensraum

Nazi-term waarmee werd aan gegeven dat het overbevolkte Duitsland nieuwe gebieden (levensruimte) nodig had om te kunnen bestaan.