Hitler, Adolf

LET OP: dit artikel wordt momenteel herschreven.

Echter, in het voorjaar van 1934 werd het regime geconfronteerd met zijn eerste grote tegenslag. De toestand van de Duitse economie was hoogst precair en het gebrek aan grondstoffen, de teruglopende export en de stijgende import veroorzaakten een aderlating van harde valuta, die snel rampzalig dreigde te worden. Bij de gewone bevolking hadden de eerdere hoopvolle beloften van Hitler nu plaats gemaakt voor wijdverbreide ontevredenheid en kritische ontnuchtering. Toch bleven velen Hitler trouw omdat het enige alternatief, het bolsjewisme, toch angst voor totale chaos inboezemde. Toen Hitler op 30 januari 1934 de Rijksdag toesprak, kon hij terugzien op een jaar van prestaties die ongeëvenaard waren in de Duitse geschiedenis. Binnen twaalf maanden had hij een eind gemaakt aan de Weimarrepubliek, de democratie vervangen door zijn persoonlijke dictatuur, alle politieke partijen behalve de zijne uitgeschakeld, de vakbeweging vernietigd, de joden uit het openbare leven en uit de gestudeerde beroepen verdreven, de vrije meningsuiting en de vrije pers afgeschaft en het politieke, culturele, economische en sociale leven gelijkgeschakeld en het Duitse volk was in overweldigende meerderheid bereid hem hierin verder te steunen.

DE BLOEDIGE ZUIVERING VAN 30 JUNI 1934.
Toch pakten zich naarmate het tweede jaar van Hitlers dictatuur vorderde donkere wolken samen aan de nationaal-socialistische horizon. Eén van de problemen was Ernst Röhm en zijn SA-partij. Röhms aanzien steeg in populariteit en dreigde zelfs Hitler voorbij te stevenen. Röhm had zich niet laten paaien voor een ministerszetel die Hitler hem aangeboden had en verkondigde zelfs dat zijn partij, de SA, de basis van het nieuwe leger moest vormen, waarvan hij de totale leiding zou moeten krijgen. Uiteraard vormde Röhm een bedreiging voor Hitler en op 11 april 1934 deed zich een gelegenheid voor waarbij Hitler een mogelijkheid had om de opmars van Röhm te stoppen. Op deze dag namelijk had Hitler op de kruiser ‘Deutschland’ een gesprek met de opperbevelhebbers van het Duitse leger en de Duitse vloot. Deze werden ingewijd in rijkspresident von Hindeburgs slechte lichamelijke toestand en Hitler stelde toen voor dat hij met de steun van het leger en de vloot, de rijkspresident na zijn dood zou opvolgen. Als tegenprestatie beloofde Hitler dat hij Röhms eerzucht en uitbreiding naar macht zou beteugelen, de sterkte van de SA drastisch zou verminderen en verzekerde dat leger en vloot erop konden rekenen, dat zij de enige gewapende verdedigers van het Derde Rijk zouden blijven. Na enig overleg verklaarden alle militaire aanwezigen om Hitler, na von Hindenburgs overlijden, te steunen en als opvolger te aanvaarden.

Voor het leger zou deze beslissing van historische waarde blijken. Door zich vrijwillig over te geven aan een dictator met hoogmoedswaanzin heeft het waarschijnlijk zijn eigen lot bezegeld. Wat Hitler betreft, door deze afspraak zou hij als dictator oppermachtig worden en niet alleen hoofd van de regering maar ook staatshoofd zijn. Dit zou betekenen dat hij ongehinderd, helemaal alleen en met behulp van het leger zijn eigen gang kon gaan. De prijs die hij voor zijn geweldige machtsovername moest betalen was gering, het opofferen van de SA, maar die had hij nu niet meer nodig, hij was nu sterk genoeg. Hoewel Hitler de aankomende maanden nog diverse gesprekken met Röhm zou hebben, kon hij hem niet op andere gedachten brengen en een andere oplossing kon dan ook niet uitblijven.

Op 30 juni 1934 vloog Hitler, in gezelschap van enkele van zijn trouwste volgelingen, naar München. Eenmaal geland reden ze met een lange colonne van auto´s naar Wiessee, waar ze Röhm en zijn vrienden in vaste slaap aantroffen. Röhms vrienden werden bruut uit hun slaap ontwaakt, naar buiten gesleept en neergeschoten. Hitler bleef alleen achter bij Röhm, schold hem de huid vol en eistte dat hij zich vrijwillig liet meenemen naar de Stadelheimgevangenis in München. Röhm weigerde hieraan mee te werken, maar werd desondanks afgevoerd naar de gevangenis. Hitler, die blijkbaar meende hem hiermee een gunst te bewijzen, gaf opdracht een geladen revolver bij zijn vroegere kameraad in de cel achter te laten. Röhm wenst er echter geen gebruik van te maken waarop twee SS-officieren van dichtbij hun revolvers op hem leegvuurden. In Berlijn hadden Goering en Himmler het ondertussen ook druk gehad. Circa 150 SA-leiders en andere politieke tegenstanders, waaronder de voormalige kanselier von Schleicher, generaal Bredow en Gustav Ritter von Kahr werden gearresteerd en vervolgens doodgeschoten.

Hoevelen tijdens deze ‘Nacht van de Lange Messen’ de dood vonden is nimmer definitief vastgesteld. Tijdens een proces in 1957 in München werd het aantal slachtoffers boven de 1000 gesteld, waarvan velen, volgens ooggetuigen, alleen uit wraak werden gedood omdat ze zich in het verleden tegen Hitler hadden verzet of gewoon omdat ze teveel wisten. Hitler zei een dag na de executies : “ Iedereen moet nu voorgoed weten, dat als hij zijn hand tegen de staat opheft, de dood hem zonder twijfel zal halen “.

Definitielijst

democratie

Letterlijk: demos (volk) kratein (regeert). Democratie is een bestuursvorm waar de regering door een meerderheid van het volk gekozen wordt en waarbij het volk de leiders op het rechte pad houdt door de mogelijkheid deze regering weg te sturen als een meerderheid van het volk het niet meer eens is met de regering.

dictatuur

Staatsvorm waarbij de macht in een land in de handen is van één persoon, de dictator. Oorspronkelijk een Romeinse staatsvorm voor tijden van nood, waarbij de totale macht 6 maanden in de handen lag van één persoon om de crisis het hoofd te bieden.

kruiser

Snelvarend oorlogsschip van 8000-15000 ton, geschikt voor diverse taken als verkenning, verkenningsafweer en konvooibescherming.

Nacht van de Lange Messen

Nacht van 30 juni op 1 juli 1933 waarin Hitler op bloedige wijze afrekende met de veeleisende leiders van de SA, waaronder Ernst Röhm.

Rijksdag

Duitse regeringsgebouw in Berlijn.