Hitler, Adolf

LET OP: dit artikel wordt momenteel herschreven.

Toen in augustus 1934 Hitlers absolute macht gevestigd was, trok hij zich steeds meer terug uit de binnenlandse politiek. Hij mocht en kon tenslotte met zijn status niet betrokken raken bij interne dagelijkse politieke conflicten. In Duitsland hadden de kabinetsvergaderingen alle betekenis verloren. In 1935 kwam het kabinet slechts twaalf maal bij elkaar en in 1937 was dat nog verder teruggelopen tot zes maal. Nu er niet langer een kabinet was dat prioriteiten had kunnen vaststellen, moesten alle ministeries onafhankelijk van elkaar een stroom van nieuwe wetten formuleren, die via een omslachtig proces meermalen de ronde deden langs de diverse ministeries, totdat één of andere vorm van overeenstemming was bereikt. Pas dan kon het ontwerp worden voorgelegd aan Hitler. Die nam echter nauwelijks de moeite om de tekst te lezen. Vaak werd de inhoud van het ontwerp kort voor hem samengevat en als hij hiermee akkoord ging, zette hij zijn handtekening en was de nieuwe wet een feit. Er was maar één taak die Hitler altijd wel serieus nam. Als het ging om de voorbereiding van zijn toespraken, die hij overigens altijd zelf schreef, trok hij zich terug in zijn werkkamer en kon hij ettelijke dagen achtereen tot diep in de nacht doorwerken

Op de Obersalzberg had hij ´s morgens altijd besprekingen met ministers en andere belangrijke personen en ´s middags met adviseurs over militaire of buitenlandse aangelegenheden. De dagelijkse routine viel echter steeds meer weg en Hitler verviel weer tot de oppervlakkige levensstijl die hem tijdens zijn jeugdjaren in Linz en Wenen zo goed was bevallen. De adjudanten moesten ervoor zorgen dat er iedere dag een nieuwe film werd vertoond, wat niet altijd even makkelijk was. De aanwezigheid van vrouwen zorgde ervoor dat de sfeer altijd wat luchtiger werd. In hun aanwezigheid was het verboden om over politiek te praten. Hitler was hoffelijk tegenover zijn gasten en op een ietwat stijve en onhandige manier zelfs charmant jegens de dames. Altijd was hij correct en beleefd naar zijn secretaresses, adjudanten en andere leden van zijn persoonlijke staf, die hem voor het merendeel wel mochten en hem ook respecteerden. Hij kon aardig en attent zijn en bedacht de mensen vaak met royale cadeaus bij verjaardagen en feestdagen. Niettemin was het niet altijd een onverdeeld genoegen om voortdurend in zijn nabijheid te verkeren. Waar hij zich ook bevond, altijd domineerde hij. Gasten bij hem aan tafel moesten vaak op hun woorden letten en waren voortdurend bevreesd dat hij ontstemd zou raken over iets was zij gezegd hadden.

Hitler was dankzij de massale verkopen van ‘Mein Kampf’ inmiddels miljonair geworden. Behalve zijn schitterende appartementen in Berlijn en München, bezat hij ook nog het Haus Wachenfeld op de Obersalzberg. Het was nu voor veel geld omgebouwd tot het grandioze Berghof en geschikt gemaakt voor de ontvangst van vrienden en buitenlandse gasten. Verder beschikte hij nog over een speciaal ingerichte trein bestaande uit elf rijtuigen met slaapcompartimenten, een vloot van luxe auto´s en drie privé-vliegtuigen.

Definitielijst

Berghof

Een diep in de Beierse alpen verborgen villa op de top van de Obersalzberg vlakbij Berchtesgaden. Deze villa was in het bezit van Hitler en het centrum van de zogeheten Alpenfestung. De villa kende een enorm tunnelcomplex van in totaal bijna 11 kilometer lengte. Vanuit de Berghof werd een groot deel van de tijd het Derde Rijk bestuurd door Hitler en zijn naaste medewerkers. Daarnaast bracht ook Eva Braun als minnares van Hitler er veel tijd door.

Mein Kampf

Boek geschreven door Hitler, waarin hij de grondslagen van het nationaal socialisme uiteenzet.