Hitler, Adolf

LET OP: dit artikel wordt momenteel herschreven.

Na de capitulatie op 11 november 1918 stond Duitsland aan de rand van de afgrond. De stemming was overal verbitterd en inmiddels ook opstandig. De revolutie, waarvan de eerste tekenen al tijdens de oorlog waren te zien, was het resultaat van een massale desillusie en toenemende onvrede. De samenleving die in schijnbaar eendrachtige vaderlandsliefde aan de oorlog was begonnen, kwam er totaal verscheurd en getraumatiseerd uit tevoorschijn. Vele Duitse soldaten waren gesneuveld of voor het leven invalide geraakt door de oorlog. Verder hadden de thuisblijvers zich ook moeten aanpassen aan materiële omstandigheden die voor velen tot regelrechte ontberingen zou leiden. De meeste Duitsers leerden de honger kennen, prijsstijgingen, werkloosheid, een tekort aan brandstoffen waardoor men zich niet meer warm kon houden en voedselrellen en stakingen waren dan ook aan de orde van de dag. Zeker na het Verdrag van Versailles ging men al snel op zoek naar een zondebok, die trouwens ook snel gevonden werd : de Joden ! Zij zouden hun beurzen spekken aan de ellende van de natie en niet-joodse Duitsers hadden, volgens de meerderheid van de bevolking, het vuile werk op de slagvelden van België en Frankrijk mogen opknappen. Ook Hitler had zich ondertussen achter deze mening geschaard en hij kwam, volgens zijn eigen woorden, tot de conclusie dat met joden geen pacten gesloten konden worden. Hij heeft trouwens zelf altijd beweerd dat hij tijdens zijn herstel in Pasewalk een visioen of ingeving heeft gehad waarin hem werd verteld het Duitse volk te bevrijden en Duitsland weer groot te maken. Hij besloot daarom zijn leven te veranderen en in de politiek te gaan. Maar zo makkelijk ging dit niet. Een paar dagen na de wapenstilstand keerde Hitler terug naar München met geen uitzicht op werk en met nog geen zestien Mark op zijn spaarbankboekje. De toekomst zag er voor hem, net zoals voor de meesten, zeer somber uit. Toch bood het leger hem nog een kans. Hij wist zijn demobilisatie langer uit te stellen dan vrijwel al zijn medesoldaten en hij werd uiteindelijk op 21 november 1918 ingedeeld bij de 7e Compagnie van het 1e Reservebataljon van het 2e Infanterieregiment waar hij de komende tijd als bewaker van het krijgsgevangenkamp in Traunstein zou fungeren.

Hitlers sterkste troef was zijn psychologisch inzicht. Hij zag zichzelf als iemand die door de maatschappij was uitgeworpen en wilde niets liever dan zich identificeren met de volksmassa van een natie die om een eerzame vrede gevraagd had en die door de Vrede van Versailles compleet in het stof getrapt was. Vernedering is de gevaarlijkste straf die men een natie kan opleggen die van nature niet nederig is en de man die de gevoelens van zo’n volk weet te bespelen, kan van succes verzekerd zijn, zeker in de omstandigheden waarin het Duitsland van na de Eerste Wereldoorlog verkeerde. Dat succes kwam echter niet zomaar en zelfs een genie moet zijn weg nog weten te vinden. Voor zover het Hitler betrof, liep die weg door de bierhuizen van München waar hij in 1919 het geluk had mannen te treffen die later naam zouden maken als zijn leermeesters en compagnons, waaronder Röhm, Rosenberg, Hess, Drexler, Eckhart en Feder. Allen hadden zij dezelfde gedachte : hoe kunnen we Duitsland redden uit deze rampzalige situatie en ons ontdoen van de bolsjewisten en de joden ? Tenslotte was het Anton Drexler die een partij oprichtte, die Adolf Hitler later zou gaan leiden : de Duitse Arbeiders Partij, een groep met veertig leden en nog geen acht Mark in kas. Hitler werd op 14 september 1919 lid van deze partij, met als lidmaatschapsnummer 555 en niet als nummer 7, zoals hij overigens zelf altijd heeft beweerd. Hij had trouwens het geluk dat hij, ondanks het lidmaatschap van een politieke partij, in de Reichswehr mocht blijven, hetgeen toen tegen de gebruikelijke gang van zaken inging. Zo behield Hitler zijn soldij en de vergoeding voor lezingen, totdat hij op 20 maart 1920 uit het leger werd ontslagen en hij vanaf toen zijn brood verdiende met het enige waar hij echt goed in was : spreken !

Definitielijst

capitulatie

Overeenkomst tussen strijdende partijen met betrekking tot de overgave van een land of leger.

Eerste Wereldoorlog

Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland aan de ene kant, op den duur versterkt door Italië en de Verenigde Staten (de zogeheten Triple Entente), en Duitsland, Italië, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (Triple Alliance). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.

Reichswehr

Duitse leger in de tijd van de Weimarrepubliek.

revolutie

Meestal plotselinge en gewelddadige ommekeer van bestaande (politieke) verhoudingen en situaties.

soldij

Het loon van een militair.