Hitler, Adolf

LET OP: dit artikel wordt momenteel herschreven.

Toen Hitler zich bij de Duitse Arbeiders Partij aansloot, was dit één van de circa 73 ‘Völkische’ groepen in Duitsland. De meesten waren net zo klein en onbeduidend als de DAP, met één uitzondering : de Duits Nationalistische Bond voor Bescherming en Verzet (Deutschvölkischer Schutz- und Trutzbund), een bond die in 1919 was opgericht en als doel had allerlei kleine clubjes te bundelen in een organisatie die de bevolking zou kunnen winnen voor het anti-semitisme. Als symbool voor de ‘Völkische’ strijd koos de bond voor de Swastika en in grote getale zouden zij later hun weg vinden naar de NSDAP.

De rol die Hitler in de beginjaren speelde in de ontwikkeling van de Duitse Arbeiders Partij, later de NSDAP, was vrij summier. Het was tenslotte een partij die nog in de kinderschoenen stond, met weinig tot geen financiële middelen. Op 19 oktober 1919 had Hitler zijn eerste grote toespraak gehouden in de Hofbraukeller van een Münchense brouwerij. De vonk was meteen op de zaal overgeslagen en de inzameling voor de partijkas bracht bijna driehonderd Mark op. Na dit eerste succes had hij erop gestaan dat er meer grotere bijeenkomsten georganiseerd zouden worden. Hij zette zijn zin door en zo huurde de partij voortaan andere grote ruimtes af. Daar sprak Hitler voor een groter gehoor en met veel succes. Een paar weken later zaten er al ruim vierhonderd mensen in de zaal en vanaf dat moment was Hitlers ster in de partij rijzende. Op 24 februari 1920 had de partij voor het eerst een gewaagde massabijeenkomst gepland. Terwijl Hitler op deze avond aan het woord was, waren zijn aanhangers slaags geraakt met aanwezigen die hem het spreken onmogelijk trachtten te maken. Maar hij was gewoon doorgegaan, waarbij hij de zaal had opgezweept tot steeds eensgezinder enthousiasme. Toen hij was uitgesproken, zo vertelde hij later, ‘stond daar een zaal vol mensen voor me, verenigd in een nieuwe overtuiging, een nieuw geloof en een nieuwe wil’. De ‘Duitse held’ was aan zijn ‘mars naar de macht’ begonnen en midden 1921 werd Hitler unaniem tot voorzitter van de partij gekozen.

Voor zijn redevoeringen zette Hitler alleen wat hoofdpunten op papier, waarbij hij de belangrijkste sleutelwoorden onderstreepte. In de regel duurde een toespraak twee uur en soms langer. Zo stond hij vaak midden tussen het publiek om een bepaalde sfeer te creëren en de onderwerpen van zijn toespraken vertoonden weinig variatie : het ooit zo machtige Duitsland was vernederd en verzwakt, de Duitse Staat werd verziekt door leiders die het vaderland op lafhartige wijze aan de machtige vijanden hadden uitgeleverd. Diezelfde vijanden, en daarachter de joden, hadden de oorlog en de revolutie op hun geweten. Het enige antwoord op deze problemen was te vinden in het partijprogramma. Na de genadeloze afrekening met de interne vijanden en de schepping van een nationaal bewustzijn zou de eendracht onder de bevolking tot wederopbouw en uiteindelijk tot herstel van Duitsland als grootmacht leiden.

Definitielijst

DAP

Afkorting van Deutsche Arbeiters Partei, een partij die onder leiding van Anton Drexler in 1919 werd opgericht. De uitgangspunten van de partij hadden alle van doen met het vermeende verraad achter de frontlinie in de Eerste Wereldoorlog door de joden en de marxisten. Hitler werd lid van de partij toen hij als militair verbindingsman onderzoek deed naar extreem-rechtse partijen in het na-oorlogse Duitsland. Hitler zorgde er uiteindelijk ook voor dat de partij haar naam veranderde in Nationaal-Socialistische Duitse Arbeiders Partij.

revolutie

Meestal plotselinge en gewelddadige ommekeer van bestaande (politieke) verhoudingen en situaties.

Swastika

Ander woord voor hakenkruis.